കാലം

നിറം മങ്ങിയ ബാല്യവും

കൌമാരവും യൌവ്വനവും കടന്നു.

കാലം പ്രയാണംതുടരുകയാണ് .                                                
നിരന്തം!!

കാലത്തിനൊത്ത് ഞാനോടുന്നു-

പ്രണയത്തെ ചെപ്പിലിട്ടടച്ചും
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിറകരിഞ്ഞും
സൗഹൃദത്തെ  കാശാക്കിമാറ്റിയും.

പ്രകൃതിയെയോ ,എന്റെ മനസ്സിനേയോ

ഈ വേളയില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടില്ല.

ഒരിക്കല്‍ കാലം പിന്നോട്ടു നീങ്ങി...

ചെപ്പിലിരുന്നു മരവിച്ച പ്രണയത്തേയും,
ചിറകരിഞ്ഞവനെ ശപിക്കുന്ന സ്വപ്നത്തേയും,
അറവുശാലയിലിരുന്നു കരയുന്ന സൌഹൃദത്തെയും 
ഞാന്‍ കണ്ടു...
പ്രകൃതിയെ  കണ്ടു...
എന്റെ മനസ്സിനേയും...

കാലം വീണ്ടും പ്രയാണം  തുടങ്ങി.

ചിരകാല സ്മ്രിതികളില്‍ മുങ്ങി ഞാനും.